friend

วันนี้ วันเกิดสุดที่รักข้าพเจ้า กรี๊ดขาดใจให้ตายสิ ขอโทษนะที่รัก หอมไม่ได้ทำไรให้เลย ทำได้แต่บล็อกเนี่ย อาจเน่าไปหน่อย แต่ก้อเพื่อแกนะ ที่รักสุดจัย

Happy happy birthday...

Wish you happy with your every breth...

Wish you rich..rich..rich

Wish you happy along your smile...

And every of you....I wish....

ยังมะอยากอัพมากตื่นตระหนกอย่างแรงกะบีจี ชีวิตนี้ไม่เคยรีบอารัยเยี่ยงนี้มาก่อน เฮ่อออ เหนื่อย ไมต้องทำตั้งหลายเรื่องในวันเดียวด้วยเนี่ยยย

ต้องขอบคุณอย่างแรงนะเว้ย อุ๋มเพื่อนเลิฟฟฟฟ บีจีสวยดี ชั้นชอบบบบ ขอบคุณที่อนุเคราะห์ในความไม่ทันของชั้น อิอิ

***Edit***
จุนโนะ งืมๆ แงๆ อยากร้องไห้ง่าาา คิดถึงแกจังเลยอ่ะ ทำไงดี แง่มๆ
พอมานั่งนึกๆดูแล้ว นี่ชั้นชอบแกมา หนึ่งพันหนึ่งร้อยห้าสิบสี่วัน โอ่โห นี่คนเราสามรถรักใครคนนึง ที่ไม่เคยรู้จักนิสัย ไม่เคยพูดคุย หรือไม่เคยแม่แต่เห็นหน้ากันได้ขนาดนี้เชียว

...ช่างน่าอัศจรรย์นัก...

เฮ้ออ เมื่อมีคนใหม่เข้ามา ก็ต้องมีคนเก่าออกไป..เรารู้สึกไม่ดีทุกทีเลยนะ ที่มีคนเลิกชอบจูเนียร์ ในกรณีนี้คงเป็นแกแหละที่รัก ชั้นไม่อยากให้ใครก็ตามเลิกชอบแกอ่ะ ยิ่งเป็นคนที่ชอบมาก่อนยิ่งแล้ว มันรู้สึกใจหายไงบอกไม่ถูก เฮ้ออ เคยคุย เคยเล่น เคยบ้ามาด้วยกันแท้ๆ อยู่ๆก็จะเลิกชอบซะงั้น...โหวงไปเลยชั้น...

มะวานไปอ่านฟิกของพี่น้องมา เอิ้กๆ น่ารักอีกแล้นนนนน ชอบๆๆโนะเมะเนี่ยร๊ากกก สุดจัยขาดดิ้น เอิ้กๆ มะไหร่จาถึงวันเกิดเมะๆๆๆ

ปล.
**เด่ยที่รัก กุรักมึงจังเลย
**อุ๋ม กุก็รักเมิงงง จูบ๊วบบบบบ
**จุนโนะ ชั้นรู้แกไม่มีวันเห็น ไม่มีวันได้รู้ความรู้สึกของชั้นหรอก แต่ไม่ว่ายังไง ชั้นก็จะบอก จะตะโกนว่ารักแกทุกวันเรยยย อิอิ ถึงแม้ว่าฟามจริงไอ่เสียงตะโกนที่ว่า สำหรับใครๆมันจะเป็นแค่เสียงกระซิบก็เถอะ ยังไงๆชั้นก็รักแกนะ รักแกที่สุด
**อีฟ คิดถึงแกจังว่ะ ไม่ได้คุยกันยาวๆซะทีเนาะ
**โมชาต้าบล็อกจงเจริญ!!!!

Poems

"ให้อภัยอีไปซะ ลื้อไม่ได้แพ้ แต่ลื้อชนะใจตัวของลื้อเองได้แล้ว"

ก๋ง,อยู่กับก๋ง


หอมไม่มีอารัยจะพูดสำหรับคู่พีเมะ ที่แน่ๆไม่ต่อต้าน
พีเค้าพยายามมามากเสียไปหลายอย่างเพื่อแลกทั้งหมดเพื่อให้ได้คาเมะ เป็นคนที่เข้มแข็งจริงๆที่ยอมมองคนรักเจ็บได้ขนาดนั้น ยอมทนแม้ว่าคาเมะจะปฏิเสธด้วยคำพูดที่ทำร้ายจิตใจต่างๆนานา ยอมเจ็บและอดทน เข้มแข็งสุดๆจริงๆ

......บางทีฟิกเรื่องนี้อาจทำให้เรามองนายดีขึ้นกว่าเดิมนะ โทโมะ...........


คาเมะ เราสงสารนายมากเลย ที่ต้องฝืนใจทำอะไรที่ไม่อยาก
นายร้องไห้พร้อมกับเราเลยคาเมะ ........ ความคิดในเรื่องของนายกะของเราคล้ายๆกันในเรื่องของความรักนะเมะ

เราก้อมักจะเลือกไม่ถูกเหมือนกัน ว่าระหว่างมิตรภาพหรือความรัก อย่างไหนกันที่เราต้องตัดใจ
รักนายนะคาเมะ รักนายอย่างที่นายเป็นอยู่จริงๆ

จิน เราเกลียดนายว่ะ เกลียดความโลเล ไม่แน่นอนของนาย เกลียดสายตาที่ทำได้แต่มองอดีตคู่นั้นของนาย แต่การรอคอย มันทำให้เจ็บปวดมากซะจนเราเกลียดนายไม่ลงจริงๆ จินถ้านายรู้ตัวเร็วกว่านี้ เราเชื่อ นายไม่มีทางเสียคนที่นายรักให้กับใครแน่ๆ
......แต่ก้อนะ เวลาที่ผ่านเลยไปแล้ว มันคงไม่มีทางย้อนกลับมาให้เราได้แก้ไขอารัยๆได้อีก......
จินเรื่องนี้น่ะ เป็นอารัยที่เราเข้าใจนายมากที่สุดเลย
เราก้อเพิ่งรู้ค่าของใคร...ก้อต่อเมื่อเราจะเสียไปเหมือนกัน
อ่านแล้วสะท้อนตัวเราอย่kงกับกระจกแน่ะ การกระทำของนาย เหมือนกับที่เราได้ทำกับใครคนนึง
จะต่างกันก้อตรงที่.....เราไม่เคยขอโทษน่ะสิ....

"พอลองคิดดูดีๆแล้ว โทโมะรักนายมากนะ ยอมทำอะไรหลายๆอย่างทั้งที่ฝืนความรู้สึก"
"โทโมะไม่ได้เกลียดจินนะ ไม่เคยคิดแบบนั้นแน่ๆ"
"แล้วนายล่ะ คาซึยะ รักโทโมะรึปล่าว"
"ฉันไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ"
"โทโมะรักคาซึยะมากเท่าไหร่ ฉันก็จะไม่น้อยไปกว่านั้น...สัญญา"

จิน นายพูดแบบนั้นได้ เข้มแข็งจริงๆนะ เป็นเรา ถ้าเรารู้ว่าคนที่เรารัก แล้วเราจับได้ถึงความเปลี่ยนแปลงไปแบบนั้น เป็นเราเราคงทนไม่ได้แน่เๆ จิน

ยังไงเราก้ออยากให้คาเมะเลือกนายนะ สู้ๆ

ปอลอ
บอกจะมาบ่าย ปาไปสองทุ่ม เปนคนที่ตรงต่อเวลาจริงๆกมลชหอม